हाल विज्ञान, प्रविधि, गणित र व्यावसायिक सीपमा शिक्षा प्रणाली बढी केन्द्रित भइरहेको छ । जीवनका मूल्य, नैतिकता, आध्यात्मिकता र व्यक्तित्व निर्माण सम्बन्धी शिक्षाले भने समाजमा महत्त्व पाउन छाडेको आभास हुन्छ । अचेल व्यक्तित्व निर्माण पनि भौतिक कुराहरूको प्राप्तिमा केन्द्रित देखिन्छ । यो खालको सन्तुलनहीन शिक्षा प्रणालीले विद्यार्थीलाई शून्यता, मानसिक अस्थिरता र सामाजिक कमजोरीतर्फ धकेल्ने खतरा बढाएको छ ।
यसै सन्दर्भमा श्रीमभद्भागवत गीता, उपनिषद्, योगदर्शन र पातञ्जल योगजस्ता वैदिक ग्रन्थलाई शिक्षामा समावेश गर्नु अत्यन्त जरुरी देखिन्छ ।
गीताले जीवनको उद्देश्य, कर्तव्य र नैतिकताको गहिरो पाठ सिकाउँछ । यसले मानव चरित्र निर्माण गर्न मद्दत पुर्याउँछ । शिक्षाको उद्देश्य मात्र ज्ञान आर्जन होइन, राम्रो चरित्र बनाउनु पनि हो । अर्जुनको द्विविधा र त्यसको समाधानमार्फत गीताले हामीलाई कर्तव्यबोध, आत्मनियन्त्रण र समर्पणको महत्त्व सिकाउँछ । विद्यार्थीले गीता पढेर आफ्नो मनोबल, आत्मबल र सहनशीलता विकास गर्न सक्छन् । हर परिस्थितिमा समभावमा रही कर्तव्य कर्म निरन्तर गरिरहन प्रेरित गर्छ गीताले ।
